es ist soweit, morgen eventuell dienstag legen wir ab. die reise beginnt mit der fahrt von harlingen nach den helder. von dort aus ist eine direkte ueberfahrt nach england geplant.
wir lassen von uns hoeren wenn es mehr zu erzaehlen gibt
bis dann
Wij, Jan-Vincent Nickl en Laszlo Schöffer, allebij 20 jaar oud gaan vanuit Harlingen naar de Carib zeilen.
We zijn van plan om begin Augustus in Harlingen te vertrekken, over te steken naar Engeland en daar langs de kust tot in het zuid-westen te varen. Dan gaan we via Spanje, Portugal en Madeira naar de canarische eilanden en de kapverdische eilanden zeilen en daar vandaan uiteindelij naar Barbados oversteken.
We zijn in het zuid-westen van Duitsland opgegroeid ( daar heb je bijna geen water en varen is niet echt populair). Op school zijn we dan in contact gekomen met het zeilen door een leraar, die er heelemaal gek op was en een ‘zeilgroep’ organiseerde. Hij gaaf ons een keer per week theoretische zeilles en soms gingen wij Hobie-Cats huren en op een klein meertje rondscheuren.
Naar twee jaar theoretische lessen wilden wij graag een keer écht gaan varen, het plan was om in drie weken van onze vakantietijd naar de carib ( la Martinique) te vliegen, daar een zeilboot te charteren en er een leuke tocht van te maken. Hélaas vond de directeur van de school ons idee eerst niet zo leuk ( en hetzelfde geld voor de ouders van ongeveer 900 kinderen, die in de groep pas geinteresseert waren toen het plan bestond).
Maar uiteindelijk is het wél gelukt, we zeilden drie weken in de rondte, vanuit la Martinique via St. Vincent tot naar Grenada en terug. We hadden een super tijd en hartstikke veel pret. Eigenlijk vonden we deze drie weken veel te kort en hebben toen dus besloten om weer een keertje terug te komen.
En het liefst met een eigen bootje en zonder een tijdelijk limiet.
Het plan werd steeds serieuser, ook omdat we school zo zatt waren. Maar we hadden nog twee jaar voor ons en zijn dus begonnen een goedkope boot te zoeken en s’ weekends in een kroeg te werken om zo’n boot dan ook te kunnen betalen. Het zoeken op duitse websites schot niet op, dus leenden we een auto en gingen zelf op zoek. We waren van plan om langs de duitse noordzeekust te rijden en in elke haven rond te kijken en te vragen. Zouden we in Duitsland niets kunnen vinden, wilden wij verder rijden richting Harlingen en de friese kust van het Ijsselmeer. Daar waren we al een keer eerder geweest toen we met onze schoolklas op twee van de Harlinger charterzeilbooten ( Overwinning en Ouderzorg) aan het varen waren.
Maar van de bovengenoemde leraar hadden we wat flessen wijn meegekregen om aan oude vrienden van hem in Sneek en inHarlingen te geven. Daarom zijn we dan toch maar aan de nederlandse kant met de zoektocht begonnen om dan te horen: ‘Als je een tweedehandse boot zoekt moet je gewoon naar marktplaats gaan! Kijk... hier bijvoorbeeld.’ Zo hebben we de ‘Barracuda’ gevonden.
Dankzij een heele lieve Harlinger konnen we de boot ook meteen kopen en over de rest van onze schooltijd afbetalen.
Wij hadden dus wel al een boot, maar we moesten nog heel veel leeren. Vooral het varen zelf. In Harlingen kenden wij al wat mensen en varen in de bruine vloot leek ons een heele goede manier om echt te leeren zeilen. Toen we de examens gehaald hadden waren we dus van plan om vanuit Harlingen te gaan varen en we hadden mazzel, op de Overwinning en op de Ouderzorg, de booten, die we al een beetje kenden werden nog maaten voor het seizoen 2009 gezocht. Op deze manier hebben wij veel kunnen leeren en ook nog waren wij in de buurt van de boot die sindsdien in Harlingen ligt.
Nu is het zo ver, het is tijd te gaan.
We willen hier vooral alle Harlingers bedanken, die ons geholpen hebben met ons bootje.
We zijn van plan om begin Augustus in Harlingen te vertrekken, over te steken naar Engeland en daar langs de kust tot in het zuid-westen te varen. Dan gaan we via Spanje, Portugal en Madeira naar de canarische eilanden en de kapverdische eilanden zeilen en daar vandaan uiteindelij naar Barbados oversteken.
We zijn in het zuid-westen van Duitsland opgegroeid ( daar heb je bijna geen water en varen is niet echt populair). Op school zijn we dan in contact gekomen met het zeilen door een leraar, die er heelemaal gek op was en een ‘zeilgroep’ organiseerde. Hij gaaf ons een keer per week theoretische zeilles en soms gingen wij Hobie-Cats huren en op een klein meertje rondscheuren.
Naar twee jaar theoretische lessen wilden wij graag een keer écht gaan varen, het plan was om in drie weken van onze vakantietijd naar de carib ( la Martinique) te vliegen, daar een zeilboot te charteren en er een leuke tocht van te maken. Hélaas vond de directeur van de school ons idee eerst niet zo leuk ( en hetzelfde geld voor de ouders van ongeveer 900 kinderen, die in de groep pas geinteresseert waren toen het plan bestond).
Maar uiteindelijk is het wél gelukt, we zeilden drie weken in de rondte, vanuit la Martinique via St. Vincent tot naar Grenada en terug. We hadden een super tijd en hartstikke veel pret. Eigenlijk vonden we deze drie weken veel te kort en hebben toen dus besloten om weer een keertje terug te komen.
En het liefst met een eigen bootje en zonder een tijdelijk limiet.
Het plan werd steeds serieuser, ook omdat we school zo zatt waren. Maar we hadden nog twee jaar voor ons en zijn dus begonnen een goedkope boot te zoeken en s’ weekends in een kroeg te werken om zo’n boot dan ook te kunnen betalen. Het zoeken op duitse websites schot niet op, dus leenden we een auto en gingen zelf op zoek. We waren van plan om langs de duitse noordzeekust te rijden en in elke haven rond te kijken en te vragen. Zouden we in Duitsland niets kunnen vinden, wilden wij verder rijden richting Harlingen en de friese kust van het Ijsselmeer. Daar waren we al een keer eerder geweest toen we met onze schoolklas op twee van de Harlinger charterzeilbooten ( Overwinning en Ouderzorg) aan het varen waren.
Maar van de bovengenoemde leraar hadden we wat flessen wijn meegekregen om aan oude vrienden van hem in Sneek en inHarlingen te geven. Daarom zijn we dan toch maar aan de nederlandse kant met de zoektocht begonnen om dan te horen: ‘Als je een tweedehandse boot zoekt moet je gewoon naar marktplaats gaan! Kijk... hier bijvoorbeeld.’ Zo hebben we de ‘Barracuda’ gevonden.
Dankzij een heele lieve Harlinger konnen we de boot ook meteen kopen en over de rest van onze schooltijd afbetalen.
Wij hadden dus wel al een boot, maar we moesten nog heel veel leeren. Vooral het varen zelf. In Harlingen kenden wij al wat mensen en varen in de bruine vloot leek ons een heele goede manier om echt te leeren zeilen. Toen we de examens gehaald hadden waren we dus van plan om vanuit Harlingen te gaan varen en we hadden mazzel, op de Overwinning en op de Ouderzorg, de booten, die we al een beetje kenden werden nog maaten voor het seizoen 2009 gezocht. Op deze manier hebben wij veel kunnen leeren en ook nog waren wij in de buurt van de boot die sindsdien in Harlingen ligt.
Nu is het zo ver, het is tijd te gaan.
We willen hier vooral alle Harlingers bedanken, die ons geholpen hebben met ons bootje.
Hey Jungs, gut zu sehen, dass ihr die Party überlebt habt (auch wenn ihr wohl noch etwas mundfaul seid :-)
AntwortenLöschenDann warten wir mal auf einen ausführlichen Bericht aus England! Gute Fahrt!
Dieser Kommentar wurde vom Autor entfernt.
AntwortenLöschenWeinig notulen zullen onze moedige helden van de wilde Oceaan van de Noordzee ondanks meeste ongunstige weersomstandigheden, hevige onweren, kwaadwillige shallowness en de hoofdwind in Engeland aankomen, aangezien ik nu net door SMS ervaar. Bravo! Positie: Haven van de het jachtclub van het PUNT Shotley met Harwich, 51°57' 34.20" N 1°16' 37.16" E. en op zulke wijze ziet het daar eruit: http://mw2.google.com/mw-panoramio/photos/medium/8831108.jpg
AntwortenLöschenMichael